درچنین روزی در سال1289هجری قمری ، حاج ملا هادی سبزواری عالم، حکیم و فیلسوف پرآوازه ایران بدرود حیات گفت.هادی در سال 1212 ه ق در شهر سبزوار دیده به جهان گشود . پدرش حاج میرزا مهدی یکی از علما و مردان وارسته و پرهیز گار عصر خویش بود . هادی پس از فراگیری علوم مقدماتی ازجمله ادبیات عرب ، و تبصره المتعلمین در فقه ابتدایی برای کسب معارف عالی تر عازم حوزه علمیه مشهد شد . ایشان پس از آن به سوی در یافت معارف عالی تر در حوزه عرفان و فلسفه راهی حوزه علیمه اصفهان شد و در این حوزه علمیه گهر بار در درس حضراتی چون حاج ملا حسین سبزواری ، حاج محمد ابراهیم کرباسی ، آقا شیخ محمد تقی ، ملا علی مازندرانی نوری اصفهانی و ملا اسماعیل کوشکیزانوی زانوی تلمذ بر زمین زد . ملا هادی در سال 1242 به مشهد بازگشت و پنج سال در مدرسه حاج حسن مشغول تدریس شد.در این حوزه ایشان به تربیت شاگردان چندی همت گمارد که از میان آنها می توان به آخوند ملا محمد کاظم خراسانی ، ملا محمد کاظم سبزواری ، آیة الله حاج میرزا حسین مجتهد سبزواری ، ملا عبدالکریم قوچانی ، حاج میرزا حسن حکیم داماد ، آقا میرزا محمد یزدی معروف به فاضل یزدی و... اشاره کرد. از آن فقیه و متکلم آثار گرانسنگی به جای مانده است که از میان آنها می توان به منظومه و شرح منظومة سبزواری ، دیوان شعر ، اسرار الحکمه فی المفتتح المغتتم ، شرح فارسی بر برخی از ابیات مشکل مثنوی مولانا ، مفتاح الفلاح و مصباح النجاح ، شرح الاسماء ، النبراس فی اسرار الاساس ، راح قراح و کتاب رحیق در علم بدیع ، حاشیه بر الشواهد الربوبیه فی المناهج السلوکیه ، حاشیه بر اسفار اربعه ، حاشیه بر کتاب مفاتیح الغیب ملاصدرا ، حاشیه بر مبدأ و معاد ، حاشیه بر شرح سیوطی لابن مالک و حاشیه بر کتاب «شوارق» لاهیجی اشاره کرد . آن عالم ربانی سرانجام پس از عمری تحصیل علم
پس از هفتاد و چند سال در عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال 1289 ق. دار فانی را وداع گفت . پیکر پاکش را در بیرون دروازه سبزوار به نام دروازة نیشابور (معروف به فلکه زند) دفن کردند .