در چنین روزی در سال 1348 ه ش سید حسن تقی زاده درگذشت . تقی زاده بیش از 90 سال در قید حیات بود . وی از فعالان در جریان مشروطه خواهی بود و پس از فتح تهران در سلک رهبران حزب عامیون در آمد . وی در میان رهبران این حزب و در کنار افرادی چون سید رضا مساوات ، سلیمان میرزا و وحیدالملک جای گرفت . این حزب در مقابل حزب اعتدالیون دیدگاههای رادیکالی داشت . سید حسن تقی زاده نخستین کسی بود که شعار استعماری جدایی دین از سیاست را سرداد و در این خصوص خواستار جدایی نهاد دین از حکومت شد . نقش تقی زاده به عنوان یکی از رهبران انقلاب مشروطه و مهمترین نظریه پرداز ترقیخواهی ایران در آغاز این قرن و همچنین به عنوان نخستین نماینده سنت روشنفکری، روزنامه نگار ی در جامعه ایرانی قابل تامل است . او نشریه کاوه را به عنوان یک نشریه سیاسی در جریان جنگ جهانی اول تحت کمیته نجات ملی ایران منتشر می ساخت تا احساسات ضد روسی و موافق با آلمان را در میان ایرانیان تقویت کند . وی با استفاده از نویسندگانی چون محمد قزوینی ، حسین کاظم زاده ، محمد علی جمال زاده ، و رضا تربیت بر اندیشه دشمنی روس ها به ایران تاکید می کرد . این دوره از نشریه کاوه مدت چهار سال انتشار یافت . پس از آن و پس از یک دوره فترت تقی زاده انتشار دوره دوم مجله کاوه را به صورت یک مجله علمی و ادبی و با هدف ترویج تمدن اروپایی در ایران شروع کرد . او در مقاله ای مشهور در مجله کاوه خلاصه اندیشه خود را بیان می دارد :" قبول و ترویج تمدن اروپا بلا شرط و قید و تسلیم مطلق شدن به اروپا و اخذ آداب و عادات و رسوم و تربیت و علوم و صنایع و زندگی و کل اوضاع فرنگستان بدون هیچ استثناء ( جز از زبان ) راه کامیابی است ....ایران باید ظاهرا و باطنا ، جسما و روحا فرنگی مآب شود وبس ." (کاوه شماره یک و 2 ، 1920 ). " تجدد پدیده ای است غربی ؛ راه نجات ایران قبول اساسی این جریان در عین حفظ جنبه های مثبت و ماندنی فرهنگ ایران است. می گفتند در این رهگذر باید فرهنگ و ادب ایران را نیک بشناسیم ؛ جنبه های مضر و منفی اش را طرد و ترک وجنبه های مثبت آن را پاس بداریم. اگر خود و غرب را به درستی بشناسیم ، نه مرعوب تجدد خواهیم شد و نه بی رویه مفتون خود خواهیم ماند. حفظ زبان فارسی یکی از کلیدهای پیروزی در این تلاش و حفظ هویت ملی ایران است" . در بررسی افکار تقی زاده گفته می شود که وی بعد ها ازچنین اندیشه ای تا حدی عدول کرد و به تعدیل تفکر غربزدگی خود پرداخت . وی در جریان بست نشینی مشروطه طلبان در سفارت انگلیس در تهران از مشوقان این جریان بود وخود نیز در سفارت انگلیس به دیگران پیوست واز پلوی سفارت فیض برد .