در چنین روزی در سال 1357 ه ش هجری شمسی ، طرفداران بختیاردر استادیوم امجدیه تهران تظاهرات کردند. هدف از این تظاهرات حمایت از قانون اساسی شاهنشاهی و دولت غیرقانونی بختیار بود. در این تظاهرات عمال رژیم پهلوی و خانوادههایشان حضور داشتند و شعارهای آنان اغلب به حمایت از حکومت سوسیال دمکراسی بختیار بود. این اجتماع به دعوت "جبهه وحدت ملی" از ساعت نه و نیم به منظور تایید دولت بختیار تشکیل شد . شرکت کنندگان در آن که بیش از سی هزار نفر تخمین زده می شدند با صدور قطعنامه ای از دولت ، اجرای کامل و دقیق قانون اساسی و از بختیار حفظ سنگر خود به عنوان پاسدار قانون اساسی را خواستار شدند . در این روز همچنین مهندس مهدی بازرگان نخست وزیر موقت دولت انقلابی در یک سخنرانی که در دانشگاه تهران ایراد کرد بر نامه های دولت موقت را اعلام نمود . بازرگان در نخستین سخنرانی خود در برابر مردم گفت : ماموریتی که رهبر انقلاب به من داده است پر مخاطره ترین و سنگین ترین ماموریت در عمر 71 ساله مشروطیت ایران است که به نخست وزیر ایران داده شده است . آنگاه بازرگان افزود : خطوط اصلی و وظایف دولت موقت به قرار ذیل است : احراز و انتقال قدرت ، ارایه و اثبات حقانیت ( رفراندوم ) ، احیاء و اداره و اصلاح مملکت ، انتخابات مجلس موسسان و ارجاع به آراء عمومی برای تدوین و تصویب قانون اساسی جدید ، انتخابات مجلس شورای ملی ، استعفا و تحویل کار به رییس جمهور و به دولت رسمی بعدی .